Work Text:
Κλινγκ-Κλινγκ-Κλινγκ!
Ο ήχος του ποτηριού και του κουταλιού σταμάτησε την φασαρία και έστρεψε όλα τα μάτια πάνω του. Ήταν έτοιμος, είχε προετοιμαστεί, το είχε προβάρει. Σηκώθηκε όρθιος, κρατώντας ακόμα το ποτήρι του. Ο Γιάννης έριξε μια κλέφτη ματιά στο χαρούμενο ζευγάρι και ξεκίνησε τον λόγο του.
"Αν με ρωτήσετε, η σχέση της Φίφης και του Θανάση ήταν πάντα κάπως περίεργη. Ισχυρίζονταν ότι αντιπαθούσαν ο ένας τον άλλο, αλλά ήταν ξεκάθαρο ότι δεν ήταν ποτέ τόσο απλό. Και φαινόταν όλο και περισσότερο όσο πέρναγαν τα χρόνια. Ντάξει, όσο ήμασταν πιτσιρίκια, ήταν εύκολο να δεχτούμε ότι μισούσαν θανάσιμα ο ένας τον άλλον. Ο πρώτος ενάμισης χρόνος αφού παντρεύτηκαν οι γονείς μας ήταν... Ας πούμε απλά ότι ήταν περίεργος. Αλλά από όταν πήγαν γυμνάσιο και μετά, φαινόταν ότι ήταν πολύ πιο περίπλοκο. Για πολλούς λόγους."
"Ήταν επειδή, αυτοί οι δύο ήταν πάντα αυτό που λέμε '1 συν 1 δώρο'. Αν ήταν εκεί ο ένας, εκεί κοντά ήταν και ο άλλος. Επειδή ο Θανάσης πάντα έριχνε μια ματιά προς το μέρος της Φίφης όταν έλεγε κάποια χαζομάρα ή έκανε κάποια φάρσα, γιατί, ακόμα και αν δεν το παραδεχόταν, ήθελε να την δει να γελάει με τις πλάκες του". Το ελαφρύ κοκκίνισμα του Θανάση σε αυτό το κομμάτι ήταν κάτι για το οποίο ο Γιάννης ήταν σίγουρος πως θα τον κορόιδευαν με τον Μάρκο για πολλά χρόνια.
"Ήταν πάντα ένα περίεργο πράγμα. Τσακώνονταν πολλαπλές φορές την μέρα, με τους φίλους τους συχνά να χρειάζονται να τους χωρίσουν με την βία, αλλά οι φορές που οι καβγάδες δεν είχαν ξεχαστεί μέχρι το βράδυ, ήταν τόσο λίγες που μην σας πω, τις έχουν ξεχάσει και οι ίδιοι. Κορόιδευαν ο ένας τον άλλο από την πρώτη στιγμή, αλλά η Φίφη πάντα ήξερε πώς να βοηθήσει τον Θανάση χωρίς αυτός να της ζητήσει καν βοήθεια, και ακόμα θυμάμαι εκείνο το μήνα που ο πατέρας της Φίφης είχε πάει στην Αμερική για την εγχείρηση και ο Θανάσης ήταν περίεργα ήσυχος απέναντι της".
"Σε οποιονδήποτε άγνωστο, η σχέση τους δεν θα έβγαζε κανένα νόημα. Αρνούνταν να δουλέψουν μαζί αλλά όταν το έκαναν, γινόταν τόσο καλή δουλειά που σε έκανε να αναρωτηθείς αν ήρθαν σε αυτόν τον κόσμο απλά για να συνεργάζονται. Πολλά άτομα θα έλεγαν απλά ότι είχαν αυτό που λέμε, αδελφικό ανταγωνισμό". Εκεί, άφησε να του ξεφύγει ένα μικρό γέλιο. "Αλλά εμείς που τους ξέραμε λίγο καλύτερα, δεν θα συμφωνούσαμε. Γιατί υπήρχε κάτι άλλο εκεί πέρα, που κανείς δεν μπορούσε να προσδιορίσει. Αλλά φαινόταν". Κάπου μέσα στον κόσμο, μπορούσε να δει τον Μίμη, την Μαίρη, τον Βασίλη και τον Πάνο, να τον κοιτάνε με μια περιέργεια που θυμόταν στον εαυτό του όταν ήταν μικρός.
"Φαινόταν όταν ο Θανάσης θα έπιανε ανελλιπώς τον ανταγωνισμό με όποιον είχε ερωτευτεί η Φίφη εκείνη την εβδομάδα. Ή όταν ήμουν ακόμα μικρός και όταν με πρόσεχαν, συμπεριφέρονταν με έναν τρόπο που αργότερα θα συνειδητοποιούσα ότι έμοιαζε με μικρά παιδάκια που έπαιζαν οικογένεια. Μπορεί ακόμα και το γεγονός ότι από την δευτέρα γυμνασίου και μετά, ο Θανάσης φώναζε την Φίφη, Φένια πάρα το γεγονός ότι ήταν ο μόνος που την έλεγε έτσι. Σαν ένα μυστικό παρατσούκλι. Ίσως και όταν βλέπαμε όλοι μαζί ταινίες και περιστασιακά τους έπαιρνε ο ύπνος στον ώμο του άλλου". Η εκφράσεις και των δύο νεόνυμφων έγιναν αμυδρά εκνευρισμένες στο συγκεκριμένο κομμάτι, πιθανότατα από τα μυστικά που αποκάλυπτε. Αλλά, καλά να πάθουν. Αν δεν ήθελαν τέτοια, να είχαν βάλλει κάποιον άλλο για κουμπάρο.
"Αυτό ανάμεσα τους, μέχρι να πάνε λύκειο, θα έλεγα πως ήταν κάπου ανάμεσα στην αγάπη και το μίσος. Στο λύκειο προσπαθούσαν να προσποιηθούν ότι το δεύτερο ήμισυ ήταν ακόμα εκεί. Αλλά φαινόταν στις μικρές λεπτομέρειες. Τόσο μικρές, που σχεδόν κανείς δεν τις παρατηρούσε. Εκτός φυσικά από το πιτσιρίκι στην γωνία που ανέκαθεν έκανε υπερβολικά πολλές ερωτήσεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η σχέση τους ήταν εκρηκτική από την πρώτη στιγμή, λίγο σαν ωρολογιακή βόμβα".
Τι είχε πει ο Θανάσης την πρώτη φορά που γνώρισαν την Ελένη, την Εύα και την Φίφη;
Αχ ναι, πως θα μπορούσε να το ξεχάσει:
'Μα το θεό, σου το ορκίζομαι, αν έρθει αυτή σπίτι μας, δεν θα την αφήσω ήσυχη ούτε για μια μέρα'.
"Το είπε και το έκανε", σκέφτηκε ο Γιάννης, κοιτάζοντας τον μεγάλο του αδερφό που έριχνε κλέφτες ματιές στην πλέον γυναίκα του.
"Νομίζω η καλύτερη περιγραφή της σχέσης τους προήλθε από τον Στέλιο, έναν συμμαθητή τους στο λυκείου ο οποίος είπε, αυτολεξεί: 'Δεν έχω ιδέα τι παίζει με αυτούς τους δύο, και δεν νομίζω να έχουν ούτε εκείνοι, αλλά δεν νομίζω πως μπορούν να λειτουργήσουν χώρια'. Ίσως για αυτό τελικά τους είχε περάσει το μισό σχολείο για ζευγάρι. Και να σας πω, ο καβγάς που έριξαν όταν το έμαθαν, ήταν κάτι παραπάνω από τρικούβερτος". Γέλια ξέσπασαν ανάμεσα στα τραπέζια και το ζευγάρι της βραδιάς χαμογέλασε στην ανάμνηση.
"Η βόμβα λοιπόν έσκασε και ιδού το αποτέλεσμα. Τελικά λοιπόν, θα έλεγα πως αυτό το κάτι, κατέληξε να είναι πιο κοντά στην αγάπη, από το μίσος, τι θα λέγατε; Αλλά τι να πει κανείς; Δύο σετ ετεροθαλή αδέρφια, από την ίδια οικογένεια να ερωτεύονται; Ποιες θα ήταν οι πιθανότητες; Και όμως. Το παρολίγον εγκεφαλικό του μπαμπά είναι αποδεικτικό στοιχείο". Σήκωσε το ποτήρι του σε αυτό το κομμάτι, κάνοντας νεύμα τον πατέρα του με ένα περιπεκτικό χαμόγελο.
Ο πατέρας του του έριξε ένα πονεμένο ύφος ως απάντηση, σαν να ευχαριστούσε τον Θεό που η Ελένη δεν είχε κάνει και τρίτη κόρη.
"Φίφη, Θανάση, να ζήσετε. Σας εύχομαι να είστε πάντα μαζί και πάντα ευτυχισμένοι. Είστε το μόνο ζευγάρι που όλοι συμφωνούν ότι πλαστήκατε ο ένας για τον άλλο ". Ολοκλήρωσε τον λόγο του και ξαναέκατσε στο τραπέζι, κοιτάζοντας χαμογελώντας αυτούς τους δύο ανθρώπους που από εκείνη την στιγμή ήταν αδέρφια του, εις διπλούν.